drik̆-
Lazca (Genel)
-druk̆-, ndrik̆-, -ndruk̆-, ndrak̆-, ndak̆-
Fiil
bir şeyi bükmek; eğilmek, boyun eğmek (Çikobava 1938: 270)
bdrik̆up, bdrik̆um; odrik̆inu (Jğent̆i 1938: 25-2) "eğilmesini sağladı"; mondrik̆u (K̆art̆ozia 1972: 176-17) "onu büktü"; mondruk̆u (K̆art̆ozia 1972: 198-13) "eğildi"; ok̆odrik̆are (Çikobava 1936: 51-2) modruk̆ur (Qipşiz̆e 1939: 48-23) "eğilirsin"; mendruk̆un (Çikobava 1936: 70-13) druk̆un (asla *drik̆un olmaz) "eğilir"; kalıplaşmış ifade: k̆oçi indrik̆en "adam ishal olmuş" (kelimesi kelimesine "bükülmüş"); mondrak̆uleri (Çikobava 1929: 138-9), daha iyisi: mondrak̆eli "çarpık, kavisli"; k̆udeli meşandik̆eri igzali (Çikobava 1929: 72-21) ti gelandrik̆eri "başı öne eğik" (K̆art̆ozia 1972: 23-27); modrik̆eli (Çikobava 1936: 12-10) gedrik̆eli (Çikobava 1936: 42-32) ondrik̆oni (Marr'da) "dua"; puci k̆udeli meʒ̆andrik̆ei; coğoi k̆udeli mok̆andrik̆ei "kuyruğu yukarı doğru hafifçe kıvrık köpek"
Son güncelleme :
25.06.2026
Sorun Bildir
Bu kelimede hata veya eksiklik mi buldunuz?