avla
avya Atn., Art̆.; avlia Atn.; avli Ark., Xop.
1. Evlerin ön ya da arka girişlerinde, giriş kapısı önünde, kara duvarla yükseltilmiş, yazın sobanın konulup günük işlerin yapıldığı, bir tarafında musluk ve ahıra doğru inen bir merdiven de bulunan geniş alan, sahanlık. → steğo, oput̆e. ■ Avla sk̆ani cuneli, / Ç̆epri mevupinare. / Si golvali iyoxi, / Ma cek̆egipinare.
2. Köylerde, genelde aynı soyadını taşıyan insanların yaşadığı mahalle. ■
avla nek̆na p̆ici Evin kapısının hemen önünde; çok yakın.
avlap̆ici Evin avlusu. ■ Avlap̆ici mtvirite oipşu.
avla laç̆i
(ar mitişi) avlaşa olva (Birinin) ocağına düşmek.
Avlaşi laç̆i p̆anda laç̆ina.
Avlişi xoci p̆anda xocik̆a! 1.
Avlis coğori var t̆uşi, ğecis olalapes!
Avla laç̆i va lalasi ğeci laluy. <Sahanlıka köpek olmayınca domuzu havlattılar> Kaliteli adam kalmayınca en olmayacak kişiler bile toplumda önemli mevkilere gelebilirler.
Avla eladveri do daği na on ar var ien.
< Yun. αὐλή "avlu"
Bu kelimede hata veya eksiklik mi buldunuz?