cin-
Lazca (Genel)
Fiil
itmek, yatırmak vb. (VVi: kendini, VVo: başkasını) (Çikobava 1938: 434)
gyocinaps, onu aşağı iter, onunla kavga eder, döver; mek̆ocinaman (Çikobava 1936: 85-4) docinaps (K̆art̆ozia 1972: 95-13); doocini, onu yere fırlattım; docines (Çikobava 1929: 24-27) aşağı fırlattılar; dicines (Çikobava 1936: 91-25) docinu (Qipşiz̆e 1939: 33-9) devicinit (Çikobava 1936: 104-22) kogyoç̆k̆es docinapus (K̆art̆ozia 1972: 172-15) kavga etmeye başladılar; dolomocini (Çikobava 1936: 100-12) xendek̆is kodilicinu (Çikobava 1929: 65-13) hendeğe düştü; tilki let̆as kodicinu (Çikobava 1929: 69-11) konacinu (Dumézil 1937: 15), ona direndi; eʒ̆icinu (Dumézil 1967: 122-18) kendini onun üzerine attı, Dum. çevirisi: M.'yi altına fırlattı; kocyocines (Çikobava 1936: 87-23) okosales gyacinu (Çikobava 1929: 54-34) gyocineen (Asatiani 1974: 1974 48-171); gyocinu (Çikobava 1929: 43-37) girmak̆oçi hamana koyacinu (K̆art̆ozia 1972: 170-22); gecineri (Dumézil 1967: 24/185), ile yüklü, karş. (Dumézil 1967: 33/185); nicinen (Qipşiz̆e 1939: 46-33) keacinen (Qipşiz̆e 1939: 46-34) hiç oras va dacinet̆u (K̆art̆ozia 1972: 172-26); k̆oçepes araba vocinapit
Son güncelleme :
25.06.2026
Sorun Bildir
Bu kelimede hata veya eksiklik mi buldunuz?