p-
Lazca (Genel)
pun-
Fiil
1) itmek 2) kabarmak (pişirmede), ye 3) kaynatmak, do- (Çikobava 1938: 330), pun-
mja yepups; ʒ̆k̆ai ʒ̆uk̆alis kogeişiru, ma mja kogebupini; mja kogyopuni (?) (Çikobava 1936: 76-27) bja yepu (Çikobava 1936: 76-27) epu (Çikobava 1936: 74-27) kok̆opupan (birbirlerine doğru iterler); kok̆opes; ʒk̆ar domipuni! (Çikobava 1936: 78-18) suyu benim için iyice kaynat; opşa k̆oçi kogvapines (Qipşiz̆e 1939: 76-20) birçok insan toplanmıştı; ç̆orerepe kok̆intxu (Qipşiz̆e 1939: 7-27) jenitaller birbirine itildi, Xopa'da kok̆opu şeklindedir; -pin- ve/veya -pun- içeren formlar ettirgen gibi görünmemektedir, ancak ilişkileri belirsizdir; mja kepu, veya: yepu (Kuledibi '83)
Son güncelleme :
25.06.2026
Sorun Bildir
Bu kelimede hata veya eksiklik mi buldunuz?