p̆alo
mp̆alo ~ ˹m˺p̆alu
1. Yere saplanan ucu sivri genelde sağlam ağaçlardan yapılan kazık.
2. Otlatmaya çıkarılan hayvanı bağlamak için yere saplanan kısa kazık.
3. Ahır yemliğinde (misuri) hayvanın boyun bağının (dok̆oru) bağlandığı kazık. ◙ Puci mp̆alu et̆axuy, vorsi doʒoni.
4. (sali) Odun yarmak, kaya kırmak için kullanılan metal ya da odundan kalın çivi. ◙ Dişk̆a çitumt̆aşa mp̆alu ixmaren, zorepe mp̆alute ok̆oçituman.
5. (k̆op̆ali) Tahıl dövmeye yarayan kalın sopa.
6. mecaz (-st̆eri) Kaskatı (ölü hakkında), donup kalmış. ◙ Mp̆alusteri diu, opşa aşkurinu.
mp̆alu eʒ̆ums Yerinde duramamak, ipini koparmak. ◙ Emu Daik mp̆alu eʒ̆u.
mp̆alu to moysela! (beddua) Sabah ölü gibi kaskatı kalkasın!
mp̆alo to na moxtare (beddua) Canlı gidip ölü gelesin.
mp̆alu gamaxt̆are (beddua) Ölü çıkasın!
mp̆alu do ğesi moyselare! Sabah kaskatı ve cansız kalkasın!
Ar mp̆alute ğoberi var iğoben. (Bir şeyin gerçekleşmesi için pek çok şeye ihtiyaç duyulur.)
Gyai z̆iaşi doxedi, p̆alo z̆iaşi imt̆i. Yemek bulursan ye, kazık bulursan kaç.
< Yun. πᾶλος palos “kazık”, Gürc. პალო p̆alo "aa." → p̆alozi
Bu kelimede hata veya eksiklik mi buldunuz?