1. Levha, tabla (enine ve boyuna göre kalınlığı az olan düz ve ince tahta, taş veya madenden parça). ◙ Morderi sop̆a ien, himute conçaxam. Sop̆aşi tudendo t̆avlina ien, at̆vlite nçaxum haşo. (K̆art̆ozia 1993)

2. Tabure (tahta parçalarıyla yapılan alçak oturak). ◙ Mati bet̆e vore Allaşi k̆uli. / Erzaili bile mazin k̆amk̆uli. / Va cevoxunare t̆avli do k̆uli, / Donerli k̆oltuği cevoxunare! (Akatin) ◙ Goğoberi’n p̆iʒarişi perdepe / Cepxedurtu k̆uli dei t̆avlepe / Let̆aşi ’rt̆u na vibirt̆it avlape / Gzaşi çinari ’rt̆u şk̆uni oxori. (Kabaoğlu, 2019, s. 88) ◙ P̆ap̆u mturi na goomtu t̆avli cekosu do kocexedu, tutuni t̆abak̆a kogamiğu, komk̆oru do konunʒ̆u. (Riza P̆ap̆u)

3. (-st̆eri) Tahta levha gibi yassı ve basık. ◙ Maçina meʒ̆omilute toli gamogançark̆u, oç̆urti, çxindi t̆avli dogau. (Edibina) ◙ P̆iʒari oxorepe mk̆oridape meşk̆axert̆ey t̆avlist̆eri, p̆iʒarepe ok̆oç̆aderi yerepe. (Mek̆alesk̆iriti)

< Yun. τάβλη tablē < Lat. tabula “levha, tahta, masa”