t̆amuğa
t̆ambuğa Art̆.
Damga, mühür; işaret. ◙ Amuşk̆ule şkvit filicanite maʒ̆k̆indiş oinis osteramus kogyoç̆k̆apan, nam t̆akimi icginas: “Ai çikti alla, yeni mubarek Alla”-ya do filicanis noşkeri usumernan do qvas t̆amuğa kogeçapan. Xolo isternan. Eger am seferis t̆amuğonepek ocgines na, entepek na geçes qvas t̆amuğa, nenate nulok̆asunon. (Qipşiz̆e 1939) ◙ Xocepes t̆amuğa kogeçes.
t̆amuğa genʒ̆u Mühürlemek, damga basmak.
t̆ambuğa ceçamu Mühür vurmak, damgalamak. ◙ Laç̆i t̆ambuğa ceçey.
< Tr. tamga, damga kelimesinin yerel bir varyasyonu olduğu anlaşılıyor: Trabzon'da konuşulan Rumcadaki (Romeika) ταμπουγά tambuğa formu Lazca için bir kaynak olabilir.
Bu kelimede hata veya eksiklik mi buldunuz?